Categorieën
Ontwikkeling

En toen werd ik een echte journalist…

Hoe laat wordt nieuws wakker? 9 uur ‘s ochtends pakte ik mijn fiets van de ketting die de lantaarnpaal omhelsde. Ik kan niet wachten op nieuws, bedacht ik me. Ik moet nieuws maken. Klein beginnen, in mijn eigen wijk. Die ik nauwelijks ken, ik doorkruis het alleen van ene metrostation naar de andere. Maashaven, Zuidplein, altijd via de grote weg. Ik kronkel nooit door de wijk. Eenmaal op de fiets, ging ik kronkelen. Schrift in de zak van mijn hoodie om eventueel aantekeningen te maken.

Het miezerde buiten en er was nog maar weinig beweging in de straten. Wat ik wel vond was materiaal, bewijsmateriaal van beweging in het nabije verleden. De sporen waren vers. Waterkoker in een plastic doorzichtig tasje. Circa dertien duiven breken en verdelen het brood van de straat. Twee simits werden vermenigvuldigd, maar niet op een vredige manier. ‘Woning te huur’, man boent de ramen. Ik kijk naar binnen, hij kijkt naar buiten. Ik kijk weg. Ik heb verloren. Wat is zijn verhaal, trekt ie in trekt ie uit of is boenen zijn werk? Wijktuintjes. Straatgeboden. Graffiti op de muur van de bakker. Criminaliteit, bedreiging, ‘gang’-gerelateerd of gewoon creativiteit? Wat zit erachter? Drie stapels stenen in een voortuin. Lantaarnpaal te koop. Tapijt gestrikt om tak van toch wel extreem hoge stadsboom. Nu ook een bewegend persoon die mijn oog trekt. Het is wel een vorm van etnisch profileren helaas, een donkere man op een tandemfiets. Nog nooit eerder gezien. ‘Alles is weer waardeloos’, ik haat het dat ik het niet begrijp. Elke keer lees ik het weer en elke keer kraak ik mijn hersens tot ik weer opgeef. In roze lichtletters op een verlaten gebouw. De mysterie spat ervan af.

Het kronkelen heeft geholpen. Het heeft mij twee inzichten gegeven. Ten eerste lijkt elke straat (ik overdrijf) op geenander. De architectuur is zo veranderlijk na elk blok (dus niet straat), dat er verandermanagement nodig is om het allemaal te bevatten. Het zijn kleine wereldjes, dus vereist het elk zijn eigen correspondent. Ten tweede zie je ook een duidelijke inzet om de wijk leuker, schoner en socialer te maken, door bijvoorbeeld infopalen met het nummer van grofvuil of door wijktuintjes, wijkregels en speeltuinen. Wie zitten achter deze -wat lijkt- bewonersinitiatieven?

Het nieuws was nog aan het slapen. Slaapkoppennieuws.

Volgende keer meer hands-on. Klim in die boom, Breek in in het gebouw, hou oogcontact, ondervraag de bakker. Dit keer had ik mijn handen op het stuur. Ik ben dus nog geen echte journalist geworden. Volgende keer beter te voet, maar het kronkelen werkt.


Vervolg

  • Uit al deze impressies: Wat heeft volgens jou het grootste potentieel voor een verhaal en zou je mij aansporen om te vervolgen?
  • Existentiële vraag: Wat is nieuws?
  • Wat valt jou op in jouw wijk en wat zou je tot nieuws maken?

Plaats een reactie